معاون رئیس جمهور در امور زنان و خانواده:
زنده نگهداشتن یاد شهدای میناب، مسئولیتی در برابر نسلهای آینده است

پایگاه خبری افق و اقتصاد _ معاون رئیسجمهور در امور زنان و خانواده با تأکید بر ضرورت زنده نگهداشتن یاد شهدای حمله به مدرسه شجره طیبه میناب گفت: هنر و موسیقی میتوانند اندوه را به همدلی و خاطره را به آگاهی تبدیل کنند و پیام صلح، عدالت و کرامت انسانی را به نسلهای آینده برسانند.
به گزارش پایگاه خبری افق و اقتصاد، زهرا بهروزآذر، معاون رئیسجمهور در امور زنان و خانواده، در آیین رونمایی از نخستین سمفونی شهدای زن و کودک مقاومت، با اشاره به حمله تروریستی به مدرسه شجره طیبه میناب و ورزشگاه لامرد اظهار کرد: در حالی از روز دانشآموز سخن میگوییم که خاطره تلخ این حمله، معنای این روز را برای ما عمیقتر و مسئولیتمان را سنگینتر کرده است.
وی با تأکید بر اینکه کودکان و نوجوانان برای آموختن، رشد کردن و زیستن به محیطی امن نیاز دارند، افزود: مدرسه باید جایی باشد که کودک در آن جهان را بشناسد، رؤیاهایش را پرورش دهد و برای ساختن آینده آماده شود. امنیت نیز پیششرط یادگیری، امید و ترسیم افق پیش روی نسل آینده است.
معاون رئیسجمهور در امور زنان و خانواده با محکوم کردن حمله به مدرسه شجره طیبه میناب، این اقدام را تعرض به جان انسانهای بیگناه و امنیت یکی از بنیادیترین نهادهای زندگی اجتماعی دانست و تصریح کرد: مدرسه باید از هرگونه خشونت مصون باشد و نمیتوان حرمت جان کودکان و امنیت محیط آموزشی را با هیچ ملاحظه سیاسی، نظامی یا تبلیغاتی کماهمیت جلوه داد.
بهروزآذر با بیان اینکه آثار تروریسم به لحظه وقوع حمله محدود نمیماند، گفت: تروریسم به حق انسان برای زندگی حمله میکند، امنیت خانوادهها را از میان میبرد و میکوشد بذر ترس و ناامنی را در ذهن نسلهای آینده بکارد. آثار چنین حملهای در خاطره خانوادهها، احساس امنیت کودکان و اعتماد جامعه به مکانهایی که باید مأمن زندگی و یادگیری باشند، ادامه مییابد.
محکومیت تروریسم نباید تابع جغرافیا و هویت قربانیان باشد
وی با تأکید بر ضرورت محکومیت بیقیدوشرط تروریسم اظهار کرد: محکومیت تروریسم نمیتواند تابع جغرافیا، هویت قربانیان، هویت عاملان یا ملاحظات سیاسی باشد. جان انسانها ارزش برابر دارد و رنج خانوادههایی که عزیزان خود را از دست دادهاند، نباید با هیچ مرزبندی سیاسی و جغرافیایی کماهمیتتر از رنج دیگران جلوه داده شود.
معاون رئیسجمهور با اشاره به ضرورت زنده نگهداشتن حافظه این جنایت بیان کرد: نباید بگذاریم چنین اتفاقی به فراموشی سپرده شود. همانگونه که فاجعه هیروشیما در حافظه جهانیان زنده مانده است، نباید اجازه دهیم جنایت میناب به پایان روایت خود برسد یا صدای این انفجار خاموش شود.
بهروزآذر ادامه داد: اگر روایت قربانیان زنده نماند و حقیقت آنچه بر آنان گذشته به نسلهای بعد منتقل نشود، این خطر وجود دارد که خود واقعه و مسئولیت عاملان آن نیز از حافظه عمومی کنار گذاشته شود. باید درباره این پدیده سخن بگوییم و با کودکان و نوجوانانمان گفتوگو کنیم تا این حقیقت را بشناسند، درباره آن بیندیشند و نسبت به ارزش صلح، امنیت، کرامت انسانی و حق زندگی حساس و مسئول باشند.
وی یادآوری این جنایت را تلاشی برای جلوگیری از تکرار آن در ایران و سراسر جهان دانست و افزود: مقابله با تروریسم، حمایت از قربانیان و جلوگیری از تکرار چنین رخدادهایی، مسئولیتی مشترک برای دولت، نهادهای بینالمللی، رسانهها، نهادهای آموزشی، فعالان و اثرگذاران و جامعه هنری است؛ چراکه امنیت کودکان و مصونیت آنان، موضوعی محدود به یک ملت یا یک جغرافیا نیست، بلکه بخشی از مسئولیت مشترک جامعه جهانی در برابر نسل آینده است.
هنر؛ زبانی برای زنده نگهداشتن حافظه و انتقال پیام انسانی
بهروزآذر با اشاره به نقش هنر در بازنمایی تجربههای انسانی و انتقال حافظه جمعی اظهار کرد: یکی از ارزشمندترین راههای زنده نگهداشتن این حافظه، هنر است. هنر میتواند آنچه را که گاه در زبان گزارشها و اسناد نمیگنجد، با زبان احساس و تجربه انسانی بیان کند.
وی موسیقی را زبانی برای تبدیل اندوه به همدلی، خاطره به آگاهی و سکوت به یادآوری دانست و گفت: گردهم آمدن هنرمندان و شنیدن موسیقی در چنین مناسبتی، فرصتی برای زنده نگهداشتن یاد قربانیان و رساندن پیام انسانی این واقعه، فراتر از زمان و مکان، به گوش دیگران است.
معاون رئیسجمهور در امور زنان و خانواده با تأکید بر اینکه باید در برابر رنج قربانیان و خانوادههای آنان حساس و مسئول باقی بمانیم، اظهار کرد: این نغمهها باید نهفقط یادآور اندوهی بزرگ، بلکه پژواکی از تعهد مشترک ما به زندگی، صلح، عدالت و آیندهای امن برای کودکان ایران و همه کودکان جهان باشد.
وی همچنین با تأکید بر دفاع از حق ملت ایران برای امنیت و آیندهای امیدوارانه تصریح کرد: ما در برابر تروریسم، با اندوهی عمیق از جانهای عزیزی که از دست دادهایم، با خشم و انزجار از جنایتی که در حق کودکان بیگناه ما روا داشته شد و با ارادهای استوار برای پاسخگو کردن عاملان و آمران این جنایت در برابر قانون و عدالت ایستادهایم.




