رئیس مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور در پنل تخصصی نمایشگاه فولاد ۱۴۰۵:
فولادساز موفق رهبر یک اکوسیستم چابک است
پایگاه خبری افق و اقتصاد _ رئیس مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور با اشاره به دگرگونی ماهیت تولید و بازار فولاد در جهان و دستیابی فولادسازان بین‌المللی به مالکیت فناوری، تأکید کرد: تمرکز صرف بر توسعه درون‌زا و انزواگرایانه می‌تواند صنعت را دچار کاهش سرعت و پدیده «قفل‌شدگی تکنولوژیک» کند؛ راهکار برون‌رفت از این چالش، بازتعریف صنعت فولاد به عنوان رهبر اکوسیستم نوآوری و تبدیل دانشگاه از یک پیمانکار صرف حل مسأله به بازیگری استراتژیک در شکل‌دهی به بازارهای آینده است.
به گزارش پایگاه خبری افق و اقتصاد، در ادامه برگزاری پنل تخصصی «فولاد ایران؛ از قدرت تولید به قدرت فناوری (راهبردهای توسعه فناوری، سرمایه‌گذاری و خلق ارزش در صنعت فولاد)» در حاشیه نمایشگاه بین‌المللی فولاد ۱۴۰۵، سید سروش قاضی‌نوری، رئیس مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور، در سخنانی به بررسی الگوهای نوین نوآوری، خطرات عقب‌ماندگی تکنولوژیک و معماری نوین تعامل صنعت با زیست‌بوم علم و فناوری پرداخت.
قاضی‌نوری در مطلع سخنان خود با اشاره به تحولات بنیادین بازار جهانی گفت: در الگوهای نوین نوآوری، مسأله محوری صرفاً این نیست که چگونه تناژ و میزان تولید را افزایش دهیم؛ چراکه در سال‌های اخیر جنس تولید، بازار و نیازهای مصرف‌کنندگان کاملاً دستخوش تغییر شده است. فولادسازی دیگر صنعتی نیست که کارکردش صرفاً تولید فیزیکی مقاطع و ورق‌های خام باشد. امروز رقبای جهانی صنعت فولاد خود صاحب و خلق‌کننده تکنولوژی شده‌اند و لایسنس و ارزش افزوده فرآیندی می‌فروشند. این وضعیت برای ما زنگ خطری جدی است و باید با شیوه‌های نوینی در مسیر دستیابی به فناوری‌های نوظهور گام برداریم.
رئیس مرکز تحقیقات سیاست علمی کشور با تشریح دوگانه دیرینه توسعه فناوری افزود: همواره میان دو رویکرد “توسعه داخلی فناوری” و “تأمین از منابع بیرونی” نوعی تعارض و دوگانگی مطرح بوده است. واقعیت این است که تکیه صرف و تک‌بعدی بر توسعه درون‌زا، سبب کاهش سرعت همگامی با مرزهای دانش می‌شود و صنعت را در معرض خطر بزرگ “قفل‌شدگی تکنولوژیک” و عقب‌ماندگی از رقبا قرار می‌دهد. هیچ کشوری و هیچ غول صنعتی در جهان قادر نیست صاحب صددرصد تمام فناوری‌های مورد نیاز خود باشد. رویکرد صحیح در دوران علوم نوین این است که شرکت‌ها با شرکای فناور و بخش‌هایی که منافع استراتژیک مشترکی دارند، وارد همکاری‌های اشتراکی و ائتلاف‌های فناورانه شوند.»
قاضی‌نوری با اشاره به نیازهای چندوجهی صنعت فولاد به قابلیت‌های جدید تصریح کرد: فولاد امروز، قابلیت‌ها و ظرفیت‌های مدیریتی و دانشی کاملاً نوینی می‌طلبد. از همین رو، زنجیره فولاد نیازمند سه سطح از همکاری‌های مشخص است:
۱. همکاری‌های معطوف به پایداری تولید جاری
۲. همکاری‌های معطوف به بازارهای امروز و بهینه‌سازی زنجیره فعلی
۳. همکاری‌های راهبردی و تحقیق‌وتوسعه‌ای برای خلق محصولات نوآورانه و بازارهای آینده.
وی در بخش پایانی سخنان خود با تأکید بر بازطراحی ارتباط صنعت فولاد با محافل دانشگاهی خاطرنشان کرد: صنعت فولاد کشور تلاش‌های گسترده‌ای برای تعمیق ارتباط با دانشگاه‌ها انجام داده است، اما این نگاه نیازمند جهشی کیفی است. امروز فولادساز موفق در دنیا، بنگاهی نیست که تنها به تولید سخت‌افزاری بپردازد، بلکه شرکتی است که نقش رهبر یک اکوسیستم چابک و نوآور را ایفا می‌کند. از منظر شرکت‌های بزرگی نظیر فولاد مبارکه، دانشگاه دیگر نباید صرفاً در نقش یک “حل‌کننده مقطعی مسائل فنی” یا پیمانکارِ پروژه‌های موردی دیده شود؛ بلکه دانشگاه باید به عنوان یک بازیگر هم‌راستا، هم‌جهت و استراتژیک در دل اکوسیستم فناوری به رسمیت شناخته شود تا دوشادوش صنعت، آینده فناوری و بازار را شکل داده و راهبری کند.
