کیفیت‌۴۰ طرح نجاتی برای اقتصاد گرفتار بی‌عملی

پایگاه خبری افق و اقتصاد – در آستانه فصل جدید سیاست‌گذاری اقتصادی، مدل «کیفیت‌۴۰» به ابتکار فرزین انصاریان، رئیس انجمن مدیریت کیفیت ایران، در حال تبدیل‌شدن به نقشه راهی برای ثبات و رقابت‌پذیری اقتصاد است، مدلی که می‌خواهد اقتصاد ایران را از چرخه بی‌عملی، وابستگی نفتی و تصمیمات مقطعی، به سوی نظامی مبتنی بر تاب‌آوری و تحول دیجیتال هدایت کند.

به گزارش پایگاه خبری افق و اقتصاد، در حالی که بسیاری از شاخص‌های اقتصادی کشور هنوز از رکود مزمن و تصمیم‌گیری‌های کوتاه‌بینانه رنج می‌برند، طرح مفهومی «کیفیت‌۴۰» از سوی فرزین انصاریان، رئیس انجمن مدیریت کیفیت ایران، به‌عنوان نسخه‌ای تازه برای اصلاح مسیر توسعه معرفی شده است. این طرح، بیش از یک دستورالعمل فنی است؛ نقشه‌ای برای نجات اقتصادی که سال‌ها درگیر بروکراسی و بی‌عملی سیستماتیک مانده است.

انصاریان در مراسم روز ملی کیفیت، ریشه اصلی بحران اقتصادی را در انجماد ساختارهای حکمرانی و بی‌انضباطی مالی  دانست، ساختارهایی که به جای تولید ثروت و افزایش بهره‌وری، توزیع ناعادلانه درآمد را تثبیت کرده‌اند. به گفته او، در شرایط فعلی منابع کشور به جای سرمایه‌گذاری مولد صرف مدیریت بحران‌های زودگذر می‌شود و این چرخه ناپایدار، فرصت‌های توسعه را به تعویق انداخته است.

وی اظهار کرد: در محور نخست این طرح، بر  اصلاح نظام تصمیم‌گیری و راه‌اندازی نهضت ملی صرفه‌جویی  تأکید شده؛ اقدامی که در صورت اجرای درست می‌تواند بنیان‌های مالی و نهادی کشور را بازآرایی کند. اما قلب این مدل در تعریف نوینی از «کیفیت» نهفته است — نسخه‌ای که پس از چهل سال تحول، امروز بر چهار ستون اصلی استوار شده:  تاب‌آوری اقتصادی، بازنگری مستمر، مدیریت نوآورانه و تحول دیجیتال.

به باور انصاریان، اگر سازمان‌ها بتوانند چرخه کیفیت را درون خود به‌صورت پیوسته بازآفرینی کنند، تصمیمات مقطعی جای خود را به اصلاحات تدریجی خواهد داد و اقتصاد ایران از تکرار بحران‌های ساختاری رهایی می‌یابد. او تأکید دارد: در اقتصاد جهانی امروز، برنده کسی است که در برابر شوک‌های سیاسی، مالی و فناورانه مقاوم بماند و از تجربه بحران برای بازسازی بهره گیرد.

در بخش پایانی این سخنرانی، انصاریان  اقتصاد دیجیتال و سرمایه انسانی  را دو ستون قطعی توسعه آینده معرفی کرد. از نگاه او، وابستگی تاریخی اقتصاد ایران به نفت، موجب عقب‌ماندگی در شاخص‌های رقابت‌پذیری شده و تنها با تغییر پارادایم از «خام‌فروشی» به «دانش‌محوری» می‌توان مسیر بازی را تغییر داد.

به تعبیر او، دوران تولید کند و سنتی به پایان رسیده است؛ ایران باید کیفیت را نه یک شعار تبلیغاتی، بلکه یک  فرمول رفتاری و فرهنگی برای ساخت آینده اقتصاد  بداند. مدل «کیفیت‌۴۰» قرار است همین نقطه تحول باشد، پلی میان گذشته‌ای پر از توقف و آینده‌ای که بر پایه نوآوری و دیجیتالی‌شدن شکل می‌گیرد.

دیدگاهتان را بنویسید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

دکمه بازگشت به بالا