اروند در مسیر بازگشت به اوج

پایگاه خبری افق و اقتصاد – شرکت پتروشیمی اروند در مجمع عمومی عادی سالیانه، تصویری دووجهی از عملکرد و چشم‌انداز پیش روی این مجموعه ارائه کرد، از یک سو، تاکید بر جایگاه راهبردی این شرکت در صنعت پتروشیمی کشور و ثبت دستاوردهای مهم مالی و عملیاتی، و از سوی دیگر، طرح صریح چالش‌هایی که می‌تواند تداوم تولید و سودآوری را تحت تاثیر قرار دهد.

به گزارش پایگاه خبری افق و اقتصاد، مجمع عمومی عادی سالیانه پتروشیمی اروند در حالی برگزار شد که سهامداران این شرکت، همزمان با تصویب سود نقدی ۶۰۰ تومانی برای هر سهم، در جریان جزئیات تازه‌ای از وضعیت تولید، فروش، هزینه‌ها، پروژه‌های توسعه‌ای و چالش‌های پیش‌روی این مجموعه قرار گرفتند. این مجمع با حضور ۸۷ درصدی سهامداران برگزار شد و تصویری روشن از موقعیت دوگانه اروند ارائه داد، شرکتی که از یک سو به دلیل جایگاه راهبردی خود در زنجیره کلر و PVC یکی از بازیگران مهم صنعت پتروشیمی کشور به شمار می‌رود و از سوی دیگر، تحت فشار شدید محدودیت‌های انرژی، خوراک، تحریم و ناترازی هزینه و درآمد قرار دارد.

مصدقی‌فر، مدیرعامل پتروشیمی اروند در این نشست با اشاره به ورود سهام شرکت به بورس در دی‌ماه سال گذشته، این اتفاق را نقطه عطفی در مسیر شفافیت و توسعه شرکت دانست. به گفته او، آخرین افزایش سرمایه اروند نیز در سال ۱۳۹۹ و از محل مطالبات و آورده نقدی سهامداران انجام شده بود و اکنون نیز برنامه افزایش سرمایه جدید با هدف بهره‌مندی از معافیت مالیاتی تا پایان سال در دستور کار قرار دارد.

 مصدقی‌فر با تاکید بر جایگاه خاص اروند در صنعت پتروشیمی کشور گفت: این شرکت تنها تولیدکننده EPVC در ایران و بزرگ‌ترین تولیدکننده کلر و کاستیک کشور است، موقعیتی که باعث شده اروند به یکی از حلقه‌های کلیدی زنجیره تامین در منطقه ویژه اقتصادی تبدیل شود. او با اشاره به بیش از ۷۰۰ مشتری فعال شرکت، این گستره مشتریان را نشانه پیوند عمیق اروند با صنایع پایین‌دستی و اهمیت تداوم تولید در این مجموعه عنوان کرد.

در بخش عملکرد مالی، گزارش ارائه‌شده در مجمع نشان داد که اگرچه بالاترین فروش شرکت در سال ۱۴۰۲ به ثبت رسیده، اما در سال گذشته نیز حجم فروش در سطح بالایی حفظ شده است. بر این اساس، فروش داخلی اروند ۹۲۴ هزار و ۲۸۰ تن و فروش صادراتی ۱۲۹ هزار و ۹۰۹ تن اعلام شد که مجموع آن به یک میلیون و ۵۴ هزار و ۱۹۰ تن رسید. همچنین درآمدهای عملیاتی شرکت در سال ۱۴۰۴ نسبت به بودجه ۸ درصد افزایش یافت، رشدی که عمدتا ناشی از افزایش نرخ فروش محصولات و رشد نرخ ارز بوده است. در مقابل، بهای تمام‌شده نیز ۸ درصد بالا رفت که دلیل آن افزایش نرخ حامل‌های انرژی، رشد قیمت اتیلن، افزایش نرخ ارز و تعدیل نرخ یوتیلیتی عنوان شد. درآمدهای غیرعملیاتی نیز با رشد ۵۴ درصدی همراه بود و سود خالص شرکت نسبت به بودجه افزایش یافت.

مصدقی‌فر  در ادامه، مهم‌ترین دلایل افت تولید در سال ۱۴۰۴ را تشریح کرد و از ضعف عملکرد الکترولایزرها، اشکالات فنی در حوزه برق و ابزار دقیق، تامین نشدن خوراک در واحدهای EDC و PVC، کاهش فعالیت کاستیک اکسی و انجام تعمیرات اضطراری به‌عنوان عوامل اصلی کاهش تولید نام برد. او همچنین توضیح داد که بخشی از افت تولید ناشی از شرایط بیرونی بوده و رخدادهای منطقه‌ای و محدودیت‌های تامین خوراک و مصرف کلر نیز فشار مضاعفی به شرکت وارد کرده است.

یکی از مهم‌ترین محورهای مجمع، موضوع انرژی بود. بر اساس گزارش شرکت، نرخ برق در سال ۱۴۰۴ حدود ۹۴ درصد، نرخ خوراک اتیلن ۹۲ درصد و نرخ خوراک نمک ۵۵ درصد افزایش یافته است. در همین حال، محصولات استراتژیک اروند همچنان با محدودیت‌های قیمت‌گذاری مواجه‌اند و همین موضوع، فشار مستقیم بر حاشیه سود شرکت وارد می‌کند. همچنین اعلام شد از مجموع ۳۵۰ مگاوات سهمیه برق صنایع پتروشیمی ماهشهر، تنها ۷۵ مگاوات به اروند اختصاص یافته که این میزان تنها امکان تولید با حدود ۴۰ درصد ظرفیت اسمی را فراهم کرده است.

مصدقی‌فر  با اشاره به حداقل برق مورد نیاز شرکت تاکید کرد که اگر تامین برق به کمتر از ۶۵ مگاوات برسد، ادامه تولید عملا با اخلال جدی مواجه خواهد شد. او همچنین از تداوم پروژه‌های توسعه‌ای شرکت خبر داد و گفت پروژه Center IT تا پایان سال ۱۴۰۴ بیش از ۳۴ درصد پیشرفت داشته و پروژه خط لوله آب‌نمک نیز به پیشرفت ۸۶ درصدی رسیده است. به گفته او، با وجود برخی موانع اجرایی و اداری، اروند تلاش دارد برنامه‌های توسعه‌ای خود را متوقف نکند.

در کنار این مسائل، اروند در سال ۱۴۰۴ چند دستاورد مهم نیز ثبت کرده است، از جمله کسب تندیس زرین مدیریت مالی برای دومین سال متوالی، دریافت تندیس بلورین جایزه تعالی صنعت پتروشیمی، رشد ۳۷ درصدی درآمد عملیاتی نسبت به سال قبل، تحقق ۱۰۱ درصدی سود خالص نسبت به بودجه و تولید ۵ گرید محصول EPVC. مجموعه این داده‌ها نشان می‌دهد پتروشیمی اروند با وجود فشارهای سنگین عملیاتی و ساختاری، همچنان از منظر بنیادی یکی از شرکت‌های مهم و اثرگذار صنعت پتروشیمی کشور باقی مانده است.