هدفگذاری بازار ۶۰ میلیون دلاری پوششهای پیشرفته نیروگاهی
پایگاه خبری افق و اقتصاد – محققان پژوهشگاه نیرو با برآورد حجم بازار ۶۰ میلیون دلاری برای خدمات پوششدهی قطعات داغ توربینهای گازی، بر ضرورت توسعه فناوریهای بومی و تشکیل یک کنسرسیوم تخصصی جهت کاهش وابستگی به واردات و ارتقای توان تولید نیروگاههای کشور تأکید کردند.
به گزارش پایگاه خبری افق و اقتصاد، مطالعات جدیدی با عنوان «پوششدهی پیشرفته قطعات نیروگاهی با هدف افزایش کارایی و توان تولید» توسط عباس یوسفپور و حسین قاسمینژاد انجام شده است. این پژوهش نشان میدهد که بخش عمدهای از بازار تعمیر و نگهداری (MRO) و ارتقای توان (Uprating) نیروگاهها، بر محور فناوریهای پیشرفته پوششدهی میچرخد که نقشی کلیدی در افزایش طول عمر قطعات و کاهش هزینههای تعمیرات ایفا میکند.
وضعیت بازار و ضرورت بومیسازی
بر اساس این گزارش، سالانه حدود ۶۰ میلیون دلار در ایران صرف تعمیر و بازسازی قطعات بخش داغ توربینهای گازی میشود. بررسیها حاکی از آن است که در حال حاضر ۶۰ درصد این خدمات از طریق واردات تأمین میشود و سهم تولیدات داخلی تنها ۴۰ درصد است. این شکاف آماری، ظرفیت قابلتوجهی برای توسعه توانمندیهای داخلی ایجاد کرده است؛ بهطوری که پیشبینی میشود این بازار تا سال ۱۴۱۰ با نرخ رشد سالانه ۵ تا ۷ درصد، به مرز ۷۰ تا ۸۰ میلیون دلار برسد.
حرکت از تعمیرات به سمت ارتقای توان
این مطالعه تأکید میکند که نگاه صنعت نیروگاهی باید از خدمات صرفاً پوششدهی به سمت خدمات جامع ارتقای عملکرد تغییر کند. استفاده از فناوریهای نوین نظیر پوششهای سد حرارتی (TBC) و روشهای پیشرفته پاشش حرارتی (مانند HVOF و APS)، علاوه بر افزایش مقاومت قطعات در برابر اکسیداسیون و خوردگی داغ، امکان افزایش توان خروجی توربینها را فراهم میکند. برآوردها نشان میدهد سهم خدمات مرتبط با ارتقای توان (Uprating) از ۱۰ درصد فعلی تا ۲۵ الی ۳۰ درصد قابل افزایش است.
پیشنهاد تشکیل کنسرسیوم تخصصی
پژوهشگاه نیرو برای تحقق این اهداف، مدل تشکیل یک کنسرسیوم تخصصی متشکل از شرکتهای دانشبنیان، مجموعههای تعمیراتی، مراکز پژوهشی و نیروگاهها را پیشنهاد داده است. تمرکز بر بومیسازی زنجیره تأمین مواد اولیه، پودرهای پوششدهی و تجهیزات اعمال پوشش، گام نخست این مسیر راهبردی عنوان شده است.
این گزارش، با توجه به فرسودگی بخشی از ناوگان نیروگاهی و محدودیتهای تأمین قطعات خارجی، نقشه راهی برای تصمیمگیران و فعالان صنعت برق فراهم کرده است تا با تکیه بر دانش بومی، ضمن کاهش هزینههای ارزی، پایداری و بهرهوری تولید برق کشور را تضمین کنند.
